Onderzoek en praktijk komen samen in klimaatstabilisatie met silicagel
17 februari 2021

Al jaren werk ik op de TU Delft en sinds een jaar combineer ik dat met een baan als adviseur bouwfysica bij ABT. Ik houd van die combinatie van onderzoek en praktijk omdat het soms leidt tot nieuwe inzichten op onverwachte momenten. Zo raakte ik een tijdje geleden in gesprek met de student Lanwen Zhang en kwamen we op het gebruik van silicagel in gebouwen. Silicagel is een materiaal dat meestal gebruikt wordt om vocht op te nemen. Een bekende toepassing is het zakje droogmiddel dat je aantreft in een nieuwe tas of schoenendoos. Silicagel kan echter vocht ook weer loslaten. Dat maakt het een heel mooi materiaal om vocht mee te bufferen.

Binnenklimaat musea

Er is al veel bekend over de toepassing van silicagel in vitrines. Daarover doorpratend kwamen we op het idee om te onderzoeken of het ook in grotere museale ruimten kan functioneren. Een stabiele luchtvochtigheid in een museum is cruciaal, schommelingen leiden al snel tot schade aan schilderijen of documenten. Lanwen pakte het idee met beide handen op en kreeg een afstudeermogelijkheid bij ABT. Uit het onderzoek volgt dat de relatieve luchtvochtigheid veel stabieler wordt door een slim gebruik van de silicagel.

Afbeelding: Onderzoek en praktijk komen samen in klimaatstabilisatie met silicagel_afbeelding1

Reductie energiegebruik

Voor de regulering van de be- en ontvochtiging wordt normaliter een uitgebreid ventilatiesysteem geplaatst. Dit zijn grote, kostbare luchtbehandelingskasten met hoge energiekosten. Uit zijn afstudeeronderzoek blijkt dat gebruik van silicagel ook de benodigde ventilatie en be- en ontvochtiging fors kan reduceren. Een kleinere luchtbehandelingskast volstaat en het energiegebruik daalt aanzienlijk. De benodigde hoeveelheid silicagel is goed te verwerken in het gebouw, bijvoorbeeld als onderdeel van een museummeubel.

Nationaal Holocaust Museum

Als casestudy heeft Lanwen het Nationaal Holocaust Museum gebruikt. ABT is betrokken bij de renovatie van dit bijzondere gebouw, een voormalige Kweekschool uit 1888, waarbij ik verantwoordelijk ben voor de bouwfysica en de combinatie met het installatieconcept. In het project is er veel aandacht voor het museale klimaat zodat brieven en documenten blijven behouden en tegelijkertijd zichtbaar zijn voor publiek. Dit historische gebouw bleek een flinke uitdaging bij het onderzoek. Des te mooier om te zien dat de prestatie van het silicagel in het Nationaal Holocaust Museum naar verwachting was.

Afbeelding: Onderzoek en praktijk komen samen in klimaatstabilisatie met silicagel_afbeelding2

Conclusie

Ik zie veel potentie in deze passieve techniek! Vanuit de universiteit ga ik verder onderzoek doen naar reductie van installaties en het ontwerp van een silicagelmodule. Ik hoop dat we binnen enkele jaren de eerste toepassingen in musea zien. Daarmee dragen we bij aan het behoud van cultureel erfgoed én aan energiebesparing in gebouwen.

Header: Nationaal Holocaust Museum - © Luuk Kramer

Reacties

Er zijn nog geen reacties

Uw reactie

Deel dit bericht